เมื่อวันเวลาในชีวิตผมเริ่มผ่านไปสิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกเสียดายแทนหลายๆ คน นั้นคือการรีบ ด่วนตัดสินใจลาออก ซึ่งเอาจริงๆ ผมก็เคยคิดอยากลาออก และก็ลาออกมาแล้วหลายครั้งในชีวิตการทำงานของผม รวมทั้งในหลายๆ ครั้งที่ทำงานผมก็คิดอยากลาออก สาเหตุนั้นก็เพราะผมรู้สึกไม่มีความสุขกับสิ่งที่ผมเป็นอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานที่ผมรู้สึกว่าเขาขี้นินทาและเอาเปรียบผมสารพัด บางครั้งในการทำงานที่เก่าๆ ของผมก็รู้สึกว่าหัวหน้าผมไม่มีความเป็นผู้นำ คนนี้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าคนได้ยังไกัน หรือบางครั้งเมื่อผมมองเห็นเพื่อนหรือคนที่รู้จักมีเงินเดือนหรือตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดีกว่าผมมากๆ ผมก็กลับรู้สึกอยากลาออกไปหาที่ที่มันแบบดีกว่านี้ ประมาณว่า "อยากลาออกโว๊ยยยยยย"
อิสระภาพทางการเงิน คือ มีอิสระภาพในการเลือกที่จะทำ และเป็นในสิ่งที่ตัวเองต้องการ โดยไม่มี เงิน มาเป็นเครื่องพันธนาการความคิด และการตัดสินใจ ผมคิดว่าใครๆ ก็คงอยากมีอิสระภาพทางการเงินครับ แต่ก่อนอื่นต้องรู้จักหา รู้จักใช้ และรู้จักเก็บออมก่อน ผมคิดว่าคนเราจะประสบความเร็จในชีวิตได้นั้น ก็ควรประสบความสำเร็จทั้งหน้าที่การงาน ครอบครัว เพื่อน และการเงินครับ
สถิติการเข้าดูหน้า Blog
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ลาออก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ลาออก แสดงบทความทั้งหมด
วันอังคารที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2558
วันอังคารที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
ผมอยากลาออก
ในที่ทำงานที่แรกของผม ผู้จัดการท่านหนึ่งเคยถามผมเพื่อที่จะปรับเลื่อนตำแหน่งหลังจากที่อยู่ในตำแหน่งรักษาการหัวหน้าส่วนฝ่ายผลิตในโรงงานแห่งหนึ่งมานานแสนนานว่า "คุณคิดว่า คุณทำงานเพื่ออะไร" ตอนนั้นผมรวบรวมสติคิดอย่างถี่ถ้วนและตอบออกไปว่า "ผมทำงานเพื่อเงินครับ เพราะตราบใดที่เรายังต้องทานข้าว แน่นอนครับคนเราต้องการเงิน หากถามผมในคำถามที่ว่าทำงานเพื่ออะไร" เชื่อไหมครับผมโดนให้รักษาการหัวหน้าส่วนต่อไปอย่างไม่มีกำหนด เพราะลักษณะรูปแบบความคิดผมไม่ผ่าน ตอนนั้นผมรู้สึกสับสนว่าผมตอบผิดตรงไหน ผมจึงได้แต่ปรึกษาผู้จัดการท่านอื่นที่สนิทกัน ผู้จัดการท่านนั้นหัวเราะแล้วบอกว่าผมตอบไม่ผิดหรอก คนที่ถามผมเขาก็ต้องการเงิน มีใครมาทำงานฟรีเพราะใจรักบ้างละ ที่ผมตอบนั้นคือความจริง แต่นั้นไม่ใช่คำตอบที่เขาอยากได้ยิน
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

