สถิติการเข้าดูหน้า Blog

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ งานอดิเรก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ งานอดิเรก แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2559

อ่าน e-book ของถูกและของฟรีนั้นมีอยู่จริง

          หลังจากที่ผมซื้อ iPad มาได้ประมาณ 2 ปี น้อยครั้งมากที่ผมจะ Download e-book มาอ่าน  เพราะตอนที่ซื้อเจ้า iPad มาใหม่ๆนั้น การหา Application ดีๆ ซักอันมาเพื่อไว้ download หนังสือมาอ่านนั้น  หายากเหลือเกินและหลังจากลอง Download Application เหล่านี้มาหลายๆ ตัว  ก็พบว่ามันไม่เหมาะกับการอ่านเลยครับ  เริ่มจากการเลือกซื้อก็มีตัวอย่างมาให้ดูนิดเดียว  ไม่เหมือนกับการเลือกซื้อหนังสือตามร้านขายหนังสือทั่วไป  ที่เราสามารถเปิดดูได้ทุกหน้าก่อนตัดสินใจว่าจะเลือกซื้อเล่มนี้ดีไหม?  หรือเรื่องของราคาที่หนังสือ e-book พวกนี้ก็ไม่ได้ต่างจากหนังสือจริงเป็นเล่มๆ ทั่วไปเลยและหลายๆ Application เป็นการ Download มาเก็บไว้ในโทรศัพท์หรือ iPad ทำให้สิ้นเปลืองหน่วยความจำเครื่องของเราอีก  และบางครั้งยังอ่านไม่จบหน่วยความจำเครื่องเต็มก็ต้องลบออกไปก่อน  จะลบก็ต้องมาเสียเวลาโหลดลงเครื่องใหม่อีก  สุดท้าย iPad ที่ซื้อมาก็เอาไว้เล่นเกมส์ อ่านข่าว แล้วก็ดูหุ้นซะมากกว่า  อุสาห์ว่าจะเอามาซื้อหนังสืออ่านซักหน่อย จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้โหลด e-book มาอ่านอย่างที่ตั้งใจไว้เสียที

วันจันทร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

ถุงหูหิ้ว เอาไปทำอะไรดี

          ถุงหูหิ้ว เอาไปทำอะไรดี คำตอบคือ ถุงใส่ขยะนี้เเหละครับเหมาะที่สุด สมัยก่อนตอนผมเรียนมหาวิทยาลัย สิ่งที่ผมไม่คิดว่าจะต้องซื้อมาก่อนเลยน้ันก็คือถุงขยะครับ ซื้อมาเพื่อเอาไว้ทิ้งขยะ พวกขนม กล่องอาหาร ฯลฯ แรกๆ เลยผมใช้ถุงขยะใบเล็กครับ และก็พบความจริงว่าเปลื้องมากๆ ผมจึงเกิดความฉลาดขึ้นมาว่าทำไมเราไม่ใช้ถุงใหญ่ๆเลยล่ะ?  จึงไปลองซื้อถุงชยะใหญ่ๆมาเลย ตั้งไว้หลังห้องผลออกมาว่า มด แมลงสาป มากันเพียบ และพบความฉลาดตามประสบการณ์ว่าถุงหูหิ้วจากร้านสะดวกซื้อนี้แหละเหมาะกับการทำถุงขยะที่สุดแล้ว สำหรับคนที่อยู่คนเดียว ตามอพาร์เม้นต์ 1-2 วันเอาไปทิ้งที ดีที่สุดครับ

          ผมจึงเอาถุงหูหิ้วพวกนี้ไว้ใส่ขยะมาตั้งแต่สมัยเรียนครับ จนทำงานอาจเป็นเพราะอยู่คนเดียวด้วย ถุง Size ขนาดนี้จึงพอสำหรับขยะของมนุษย์เงินเดือนที่อาศัยอยู่คนเดียว และในความเป็นจริงเราได้มาบ่อยจนบ้างครั้งผมก็ขอปฎิเสธการรับถุงพวกนี้เลย เพราะซื้ออะไรนิดๆหน่อยๆ พนักงานก็พร้อมจะใส่ถุงหูหิ้วพวกนี้ให้เราครับ จนบ้างครั้งมันเยอะจนเอาไว้ใส่ขยะกันไม่ทัน เราจะเก็บอย่างไงให้มันดูเรียบร้อยละ ยัดๆ ใส่ลิ้นชักไว้ดีไหม? หรือเอามาพับเป็นรูป 3 เปลี่ยม (อันนี้ผมขี้เกียจแกะมาก)

วันศุกร์ที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2558

ผมอยากออกกำลังกายแต่ผมก็ยังอยากประหยัดนะ

          เกือบจะ 2 ปีแล้วที่ผมย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง คือ ผมหมายถึงในตัวเมืองไม่ใช่ในกรุงเทพนะครับ  อายุที่เริ่มมากขึ้นชีวิตที่เหมือนผมต้องเร่งรีบขึ้น  ผมพบว่าผมเริ่มจะอ้วน  ความจริงแล้วผมก็ไม่ค่อยจะมีกินแต่หรอกครับหน้าแปลกที่ผมอ้วน  เรียกได้ว่าอดอยากปากมันเลยทีเดียว จะว่าไปแล้วชีวิตในเมืองของกินหาง่ายครับในประเทศนี้ แบบว่าของกินเต็มสองข้างทางเลยทีเดียว  ไม่รู้ในประเทศอื่นเขาจะเป็นแบบนี้ไหมนะ  แต่ก็ว่าน่าจะมีบ้างแหละครับแต่คงไม่แลดูมากมายขนาดนี้ อาหารที่กินทุกจานล้านแต่เหมือนอาหารจานด่วน  เช้ามาทำงานผมก็เจอหมูทอด  ไก่ทอด ราดข้าว ไม่ก็แกงกระทิเข้มข้น อาหารเช้ากลางวันเย็น  ทุกมื้อรสชาติเค็ม เผ็ด และก็มัน  ร่างกายที่เริ่มมีอายุขึ้นไม่สามารถเผาผลาญไขมัน  ออกมาได้หมด  ผมเคยเอว 28 ในสมัยเรียน ตอนนี้เอวมาเกือบ 34 ได้ไงก็ไม่ทราบ แล้วผมควรจะทำอย่างไรดี

วันพฤหัสบดีที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2558

ของสะสมเพิ่มมูลค่า...เพิ่มความสุข ตอนที่ 1

         

        ห่างหายไปนานเลยครับที่ผมไมได้ลงบทความเพิ่มเติมในบล็อคเลย  ด้วยที่ว่าผมติดงานประจำหลายอย่างครับ  จนวันนี้พอจะมีเวลาขึ้นมาบ้างก็เลยมีเรื่องอยากจะบอกเล่าครับ  เพราะคิดว่าคงมีประโยชน์ไม่น้อยหากมีใครได้อ่าน .......นานมาแล้วครับที่ยายผมท่านเสียไป  ยายของผมเป็นคนชอบเก็บสะสมเหรียญครับ ก็เป็นพวกเหรียญที่พบเจอในชีวิตประวันจำนี้แหละครับ  หากเจอที่แปลกๆท่านก็จะเก็บใส่กล่องไว้ จนท่านเสียไปเมื่อซักเกือบ 10 ปีได้แล้ว ผมจึงขอเหรียญที่ยายเก็บไว้จากแม่แล้วเอาเหรียญพวกนี้มาเก็บไว้เอง  ประมาณว่าของดูต่างหน้าท่านครับ แต่หลายปีที่ผ่านมานี้ผมก็แค่เอาเหรียญพวกนี้มาใส่สมุดไว้ครับ เจอแปลกๆก็เอามาใส่สมุดบ้างครับ  แล้วก็ไม่เคยเปิดดูสมุดเล่มนั้นเลย จนมาถึงวันนี้