หลังจากที่ผมซื้อ iPad มาได้ประมาณ 2 ปี น้อยครั้งมากที่ผมจะ Download e-book มาอ่าน เพราะตอนที่ซื้อเจ้า iPad มาใหม่ๆนั้น การหา Application ดีๆ ซักอันมาเพื่อไว้ download หนังสือมาอ่านนั้น หายากเหลือเกินและหลังจากลอง Download Application เหล่านี้มาหลายๆ ตัว ก็พบว่ามันไม่เหมาะกับการอ่านเลยครับ เริ่มจากการเลือกซื้อก็มีตัวอย่างมาให้ดูนิดเดียว ไม่เหมือนกับการเลือกซื้อหนังสือตามร้านขายหนังสือทั่วไป ที่เราสามารถเปิดดูได้ทุกหน้าก่อนตัดสินใจว่าจะเลือกซื้อเล่มนี้ดีไหม? หรือเรื่องของราคาที่หนังสือ e-book พวกนี้ก็ไม่ได้ต่างจากหนังสือจริงเป็นเล่มๆ ทั่วไปเลยและหลายๆ Application เป็นการ Download มาเก็บไว้ในโทรศัพท์หรือ iPad ทำให้สิ้นเปลืองหน่วยความจำเครื่องของเราอีก และบางครั้งยังอ่านไม่จบหน่วยความจำเครื่องเต็มก็ต้องลบออกไปก่อน จะลบก็ต้องมาเสียเวลาโหลดลงเครื่องใหม่อีก สุดท้าย iPad ที่ซื้อมาก็เอาไว้เล่นเกมส์ อ่านข่าว แล้วก็ดูหุ้นซะมากกว่า อุสาห์ว่าจะเอามาซื้อหนังสืออ่านซักหน่อย จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้โหลด e-book มาอ่านอย่างที่ตั้งใจไว้เสียที
อิสระภาพทางการเงิน คือ มีอิสระภาพในการเลือกที่จะทำ และเป็นในสิ่งที่ตัวเองต้องการ โดยไม่มี เงิน มาเป็นเครื่องพันธนาการความคิด และการตัดสินใจ ผมคิดว่าใครๆ ก็คงอยากมีอิสระภาพทางการเงินครับ แต่ก่อนอื่นต้องรู้จักหา รู้จักใช้ และรู้จักเก็บออมก่อน ผมคิดว่าคนเราจะประสบความเร็จในชีวิตได้นั้น ก็ควรประสบความสำเร็จทั้งหน้าที่การงาน ครอบครัว เพื่อน และการเงินครับ
สถิติการเข้าดูหน้า Blog
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ งานอดิเรก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ งานอดิเรก แสดงบทความทั้งหมด
วันอาทิตย์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2559
วันจันทร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
ถุงหูหิ้ว เอาไปทำอะไรดี
ถุงหูหิ้ว เอาไปทำอะไรดี คำตอบคือ ถุงใส่ขยะนี้เเหละครับเหมาะที่สุด สมัยก่อนตอนผมเรียนมหาวิทยาลัย สิ่งที่ผมไม่คิดว่าจะต้องซื้อมาก่อนเลยน้ันก็คือถุงขยะครับ ซื้อมาเพื่อเอาไว้ทิ้งขยะ พวกขนม กล่องอาหาร ฯลฯ แรกๆ เลยผมใช้ถุงขยะใบเล็กครับ และก็พบความจริงว่าเปลื้องมากๆ ผมจึงเกิดความฉลาดขึ้นมาว่าทำไมเราไม่ใช้ถุงใหญ่ๆเลยล่ะ? จึงไปลองซื้อถุงชยะใหญ่ๆมาเลย ตั้งไว้หลังห้องผลออกมาว่า มด แมลงสาป มากันเพียบ และพบความฉลาดตามประสบการณ์ว่าถุงหูหิ้วจากร้านสะดวกซื้อนี้แหละเหมาะกับการทำถุงขยะที่สุดแล้ว สำหรับคนที่อยู่คนเดียว ตามอพาร์เม้นต์ 1-2 วันเอาไปทิ้งที ดีที่สุดครับ
ผมจึงเอาถุงหูหิ้วพวกนี้ไว้ใส่ขยะมาตั้งแต่สมัยเรียนครับ จนทำงานอาจเป็นเพราะอยู่คนเดียวด้วย ถุง Size ขนาดนี้จึงพอสำหรับขยะของมนุษย์เงินเดือนที่อาศัยอยู่คนเดียว และในความเป็นจริงเราได้มาบ่อยจนบ้างครั้งผมก็ขอปฎิเสธการรับถุงพวกนี้เลย เพราะซื้ออะไรนิดๆหน่อยๆ พนักงานก็พร้อมจะใส่ถุงหูหิ้วพวกนี้ให้เราครับ จนบ้างครั้งมันเยอะจนเอาไว้ใส่ขยะกันไม่ทัน เราจะเก็บอย่างไงให้มันดูเรียบร้อยละ ยัดๆ ใส่ลิ้นชักไว้ดีไหม? หรือเอามาพับเป็นรูป 3 เปลี่ยม (อันนี้ผมขี้เกียจแกะมาก)
ผมจึงเอาถุงหูหิ้วพวกนี้ไว้ใส่ขยะมาตั้งแต่สมัยเรียนครับ จนทำงานอาจเป็นเพราะอยู่คนเดียวด้วย ถุง Size ขนาดนี้จึงพอสำหรับขยะของมนุษย์เงินเดือนที่อาศัยอยู่คนเดียว และในความเป็นจริงเราได้มาบ่อยจนบ้างครั้งผมก็ขอปฎิเสธการรับถุงพวกนี้เลย เพราะซื้ออะไรนิดๆหน่อยๆ พนักงานก็พร้อมจะใส่ถุงหูหิ้วพวกนี้ให้เราครับ จนบ้างครั้งมันเยอะจนเอาไว้ใส่ขยะกันไม่ทัน เราจะเก็บอย่างไงให้มันดูเรียบร้อยละ ยัดๆ ใส่ลิ้นชักไว้ดีไหม? หรือเอามาพับเป็นรูป 3 เปลี่ยม (อันนี้ผมขี้เกียจแกะมาก)
วันศุกร์ที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2558
ผมอยากออกกำลังกายแต่ผมก็ยังอยากประหยัดนะ
เกือบจะ 2 ปีแล้วที่ผมย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง คือ ผมหมายถึงในตัวเมืองไม่ใช่ในกรุงเทพนะครับ อายุที่เริ่มมากขึ้นชีวิตที่เหมือนผมต้องเร่งรีบขึ้น ผมพบว่าผมเริ่มจะอ้วน ความจริงแล้วผมก็ไม่ค่อยจะมีกินแต่หรอกครับหน้าแปลกที่ผมอ้วน เรียกได้ว่าอดอยากปากมันเลยทีเดียว จะว่าไปแล้วชีวิตในเมืองของกินหาง่ายครับในประเทศนี้ แบบว่าของกินเต็มสองข้างทางเลยทีเดียว ไม่รู้ในประเทศอื่นเขาจะเป็นแบบนี้ไหมนะ แต่ก็ว่าน่าจะมีบ้างแหละครับแต่คงไม่แลดูมากมายขนาดนี้ อาหารที่กินทุกจานล้านแต่เหมือนอาหารจานด่วน เช้ามาทำงานผมก็เจอหมูทอด ไก่ทอด ราดข้าว ไม่ก็แกงกระทิเข้มข้น อาหารเช้ากลางวันเย็น ทุกมื้อรสชาติเค็ม เผ็ด และก็มัน ร่างกายที่เริ่มมีอายุขึ้นไม่สามารถเผาผลาญไขมัน ออกมาได้หมด ผมเคยเอว 28 ในสมัยเรียน ตอนนี้เอวมาเกือบ 34 ได้ไงก็ไม่ทราบ แล้วผมควรจะทำอย่างไรดี
วันพฤหัสบดีที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2558
ของสะสมเพิ่มมูลค่า...เพิ่มความสุข ตอนที่ 1
ห่างหายไปนานเลยครับที่ผมไมได้ลงบทความเพิ่มเติมในบล็อคเลย ด้วยที่ว่าผมติดงานประจำหลายอย่างครับ จนวันนี้พอจะมีเวลาขึ้นมาบ้างก็เลยมีเรื่องอยากจะบอกเล่าครับ เพราะคิดว่าคงมีประโยชน์ไม่น้อยหากมีใครได้อ่าน .......นานมาแล้วครับที่ยายผมท่านเสียไป ยายของผมเป็นคนชอบเก็บสะสมเหรียญครับ ก็เป็นพวกเหรียญที่พบเจอในชีวิตประวันจำนี้แหละครับ หากเจอที่แปลกๆท่านก็จะเก็บใส่กล่องไว้ จนท่านเสียไปเมื่อซักเกือบ 10 ปีได้แล้ว ผมจึงขอเหรียญที่ยายเก็บไว้จากแม่แล้วเอาเหรียญพวกนี้มาเก็บไว้เอง ประมาณว่าของดูต่างหน้าท่านครับ แต่หลายปีที่ผ่านมานี้ผมก็แค่เอาเหรียญพวกนี้มาใส่สมุดไว้ครับ เจอแปลกๆก็เอามาใส่สมุดบ้างครับ แล้วก็ไม่เคยเปิดดูสมุดเล่มนั้นเลย จนมาถึงวันนี้
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)



